Księga, tron i kula nadają władzy Chrystusa inną formę wizualną. Wybór ten skupia Bizantyjczyków Pantokratorśredniowieczne wizerunki Chrystusa w Majestacie i Salvator Mundi obrazy z okresu renesansu i baroku.
Tradycje te pomagają wyjaśnić wizualny język Chrystusa Króla. Rozwijały się w różnych miejscach i stuleciach. Niektóre zostały wykonane dla architektury kościoła, inne zaś umieszczają blisko widza postać błogosławieństwa. Reprodukcje, do których link znajduje się poniżej, pozwalają porównać dziesięć pojedynczych prac.
1. Chrystus Pantokrator Klasztor Świętej Katarzyny, Synaj

Ta wczesna ikona bizantyjska łączy w sobie rękę błogosławieństwa i ewangelię w bliskim, frontalnym obrazie. Spójrz na subtelną asymetrię na twarzy i to, jak mocno książka zakotwicza kompozycję. Bezpośredniość spotkania wynika z relacji pomiędzy spojrzeniem, gestem i tekstem.
2. Chrystus w Królewskiej Mości Mistrz Taüll

Romański mural w Sant Climent de Taüll umieszcza Chrystusa w mandorli, migdałowej obudowie wokół postaci. Otwarta księga i otaczające ją figury sprawiają, że obraz jest czytelny w skali architektonicznej. Łuki koloru nabierają dodatkowego znaczenia, gdy są wyobrażane wysoko na krzywiźnie absydy. Odniesienie do grafiki
3. Chrystus na tronie ze Świętymi Bernardo Daddi

Daddi czyni tron elementem organizującym dwór świętych. Postępuj zgodnie z układem na zewnątrz od Chrystusa, aby zobaczyć, jak zespół obramuje centralną postać. Praca stanowi przydatne porównanie z ikoną Synaju, która koncentruje uwagę na pojedynczej obecności. Odniesienie do grafiki
4. Chrystus Błogosławieństwo (Christ Blessing) - Antonello da Messina

Antonello wnosi błogosławieństwo w przestrzeń widza. Ręka wystaje do przodu, a jej umieszczenie na krawędzi obrazu wzmacnia poczucie bliskości. Tytuł Brytyjskiej Galerii Narodowej, Christ Blessing, oddaje gest, który nadaje obrazowi siłę. Odniesienie do grafiki
5. Salvator Mundi – Carlo Crivelli

Interpretacja Crivellego zwraca uwagę na powierzchnię i sylwetkę postaci. Porównaj wykończenie ubrania z twarzą, a następnie spójrz, jak szczegóły wizualne zwracają uwagę na centrum oddania obrazu. Kontrast jest szczególnie wyraźny w połączeniu z cichą ciemnością Antonello.
6. Salvator Mundi (Albrecht Dürer) (Albrecht Dürer)

Panel Dürera jest niedokończony, a niedokończone przejścia sprawiają, że konstrukcja obrazu jest widoczna. Metropolitan Museum of Art omawia ślady pozostawione przez proces pracy malarza. Poszukaj kontrastu między przejściami z kolorem i przejściami, w których preparat nadal pokazuje. Odniesienie do grafiki
7. Salvator Mundi Warsztat Hansa Memlinga

Panel z warsztatu Memlinga przyciąga widza do bliskiego spotkania z Chrystusem. Porównaj jego symetrię i skalę dłoni z większymi zespołami w Taüll i Daddi. Mniejsze pole koncentruje podmiot w relacji między twarzą a aktem błogosławieństwa. Odniesienie do grafiki
8. Salvator Mundi przypisany Leonardo da Vinci

Najbardziej znaną wersję tej kompozycji przypisuje się Leonardo, a zakres jego autorstwa był przedmiotem dyskusji. Spójrz na przezroczystą kulę i miękkie przejścia wokół twarzy. Te dwa efekty pokazują, jak artysta może zasugerować uniwersalny autorytet poprzez traktowanie światła. Odniesienie do kompozycji
9. Zbawiciel El Greco

El Greco używa wydłużonej postaci i stanowczego gestu, aby nadać temu obrazowi intensywność. Museo del Greco omawia Zbawiciela jako obraz otwierający serię apostołów. Spędzaj czas z twarzą i jak jej proporcje kierują uwagę w górę od dłoni. Odniesienie do grafiki
10. Salvator Mundi (Samotnik z Morski) Anthony van Dyck

Van Dyck nadaje podmiotowi barokowe poczucie obecności. Podążaj za ruchem od szat do twarzy, a następnie porównaj sposób, w jaki postać zajmuje przestrzeń, z bardziej rygorystyczną frontalnością ikony bizantyjskiej. Porównanie sprawia, że różnica w podejściu jest łatwa do zauważenia. Odniesienie do grafiki
Jak odróżnić trzy tradycje
Zacznij od przedmiotu, który trzyma Chrystus. Ewangeliarz i ręka błogosławieństwa to znane cechy Pantokratora. Chrystus w Królewskiej Mości często pojawia się na tronie lub w ramce mandorli, a wokół niego ułożeni są słudzy lub symbole. W Salvator Mundi kula często oznacza świat. Poszczególni malarze mogą zmieniać te elementy, jak pokazują powyższe przykłady.
Porównaj spojrzenie, potem ustawienie
Zacznij od kameralnej skali Antonello i architektonicznej skali Taüll. Obydwa potrafią przykuć uwagę widza twarzą czołową, choć robią to z bardzo różnych wyobrażonych odległości. Niedokończony panel Dürera dodaje trzeci punkt porównania. Pozwala zobaczyć, jak malarz zbudował obraz przed jego ostatecznym wykończeniem.