Tradycyjny Drogi Krzyżowej śledź czternaście chwil od potępienia Chrystusa do jego pochówku Ten przewodnik łączy dziesięć z tych stacji z dziełami historycznymi Tissota, Mattii Pretiego, Gerarda Davida, Giotta i innych artystów Cyfry rzymskie identyfikują miejsce każdego dzieła w tradycyjnej sekwencji.
Łk 23:2 63 1 zapisy Szymon i kobiety Jerozolimy Inne momenty, w tym welon Weroniki i upadki, pochodzą z tradycji oddania Przeczytaj selekcje, aby zobaczyć, jak podróż zmienia się z publicznej procesji do intymnych grup Zejścia i Złożenia do grobu.
I. Piłat myjący ręce Matthias Stom

Na obrazie Luwru gest Piłata zajmuje pierwszy plan, podczas gdy Chrystus niosący krzyż jest widziany z tyłu Układ łączy sąd z jego konsekwencją, nie zmuszając widza do opuszczenia pokoju Spójrz, jak twoja uwaga przenosi się z bliższej akcji na tło. Odniesienie do grafiki
II. Jezus niosący krzyż Jakuba Tissota

Tissot przedstawia Jezusa niosącego krzyż w swoim ilustrowanym Życiu Chrystusa Otaczające postacie nadają akcji poczucie ruchu Porównaj ją z kolejnym obrazem, gdzie ten ruch zostaje przerwany upadkiem. Odniesienie do grafiki
III. Jesus Falls pod krzyżem James Tissot

Upadek należy do tradycyjnych Stacji Tissot daje scenie miejsce w obrębie większej procesji Zwróć uwagę, jak kąt krzyża i pozycje gapiów sprawiają, że przerwa jest czytelna.
V. Szymon z Cyreny pomaga Jezusowi, James Tissot

Muzeum Brooklyńskie identyfikuje Simona jako człowieka zmuszonego do niesienia krzyża z Jezusem. Poszukaj sposobu, w jaki artysta umieszcza obu mężczyzn w stosunku do drewna. Ich bliskość sprawia, że akt noszenia razem jest widoczny. Odniesienie do grafiki
VI. Św. Weronika z welonem Mattia Preti

Preti przedstawia Weronikę trzymającą zasłonę związaną ze spotkaniem z Chrystusem Obraz należy tutaj jako emblemat szóstej stacji Spójrz, jak trzymany materiał tworzy drugi punkt centralny obok twarzy Weroniki. Odniesienie do grafiki
VIII. Chrystus i kobiety jerozolimskie Samuel van Hoogstraten

Łukasz zapewnia ewangeliczną oprawę tego spotkania Spójrz, gdzie kobiety są umieszczone względem Chrystusa i jak układ pozwala widzowi odczytać wymianę zdań w poruszającej się procesji. Odniesienie do grafiki
XI. Chrystus przybity do krzyża Gerard David

Gerard David przybliża widza do centralnej postaci Szczególnie uderzający jest kontakt wzrokowy opisany przez Galerię Narodową, Zwraca on uwagę na wrażliwość Chrystusa w zatłoczonej scenie. Odniesienie do grafiki
XII. Ukrzyżowanie (The Crucifixion) (Giotto).

Układ Giotta sprawia, że krzyż jest centrum wizualnym, podczas gdy otaczające grupy nadają wydarzeniu ludzką skalę Rozpocznij w centrum i podążaj za otaczającymi postaciami na zewnątrz, aby zobaczyć, jak ich reakcje dzielą przestrzeń.
XIII. Zejście z krzyża Rogier van der Weyden

Spójrz na echo między pozycją Chrystusa a postawą Maryi, Ściśle dopasowane figury sprawiają, że wspólny smutek jest czytelny nawet na odległość, Jest to jeden ze sposobów, w jaki trzynasta stacja może połączyć zejście z lamentem. Odniesienie do grafiki
XIV. Złożenie do grobu Chrystusa Fra Angelico

Grupa wokół grobowca daje końcowej stacji poczucie zamknięcia Podążaj za kierunkiem spojrzeń w stronę Chrystusa Porównaj ciężar poziomy kompozycji z pionowym akcentem Ukrzyżowania.
Jak odczytać te dziesięć działa jako sekwencja
Zacznij od publicznego gestu Piłata i zauważ, jak późniejsze kompozycje przenoszą się na ludzi, którzy chodzą z Jezusem Mniejsza skala takich spotkań kontrastuje ze sceną Ukrzyżowania W Van der Weyden i Fra Angelico otaczająca grupa przyjmuje nową rolę, gdy Chrystus zostaje zdjęty i pochowany.
Gdzie są cztery pozostałe stacje?
W tradycyjnej sekwencji stacja IV to Jezus spotykający się ze swoją matką, stacje VII i IX to drugi i trzeci upadek, a stacja X to Jezus pozbawiony szat. Powyższa numeracja pozwala umieścić te dziesięć przykładów w pełnym oddaniu.